De schoolbegeleider

Schoolbegeleider Ingrid Busink

Vroeg kritisch
Al van jongs af aan kijk ik van verschillende kanten naar het onderwijs.
Eerst natuurlijk als leerling op een Christelijke lagere school, waar ik genoot van de verhalen en liedjes, maar verder erg de leegte heb ervaren in de lessen en in de beoordeling in cijfers.
Ik had altijd goede cijfers, in de derde klas zelfs voor alles een negen.

Voortzetting
Ik was diep teleurgesteld in het gebrek aan inzet van een beetje genuanceerd oordeel van de juf: “Wat heb je daar nou aan, alles hetzelfdeā€¦ dat zegt toch niks?”
Dat ging er, zo jong als ik was, door me heen. Mijn ouders zaten ook in het onderwijs, dus ook van die kant hoorde ik verhalen.
Op het propedeutisch jaar van de Vrije Hogeschool kwam ik de antroposofie tegen en kon ik als student ervaren hoe daardoor alles anders werd: zowel de inhoud als de aanpak, de verhouding leraar-leerling, het zelf op onderzoek gaan, het samenwerken, kunstzinnig werken vanuit eigen initiatief. Werkelijk een rijke bron voor de rest van mijn leven.

Lesgeven
Later ben ik zelf gaan lesgeven aan volwassenen: o.a. antroposofische scholingstrajecten gemeenschapsvorming, biografie- en initiatiefkunde en gedragen besluitvorming.
Lees meer

Zutphen in beeld
Als ouder kwam ik speciaal naar Zutphen voor het vrije schoolonderwijs voor mijn kinderen, omdat hier ook een bovenbouw was.

Bewustwording van een verkeerd pad
Maar geleidelijk aan zag ik dat in de hele aanpak, organisatie en samenwerking eigenlijk nauwelijks antroposofische visie doorgewerkt was.
Ook dat dit negatief uitwerkte tot in de lessen, de verhouding van leerkrachten tot de kinderen, en tot in de ontwikkeling van het oordeelsvermogen van leerkrachten, die steeds moeilijker op hun eigen oordeel af konden gaan, vanwege alle eisen van buitenaf.

Eigen weg volgen
Daarom heb ik initiatief genomen tot een niet door de onbekostigde vrije school, waarin wel met bewustzijn die sociale ruimte wordt vormgegeven, omwille van de kinderen.
Van oorsprong was dat ook de opzet van de vrije school, dat tot in de onderlinge verhoudingen het wezen van de mens herkenbaar moest zijn (driegeleding).

Visie
Ik zie in toenemende mate dat de scholen zonder deze bewuste structurering en gemeenschapsvorming, onvoldoende vernieuwend tot ontwikkeling kunnen komen.
Ik ben nu schoolbegeleider van Talander op dit gebied, o.a. naar buiten in het werven van gelden en de samenwerking met andere vergelijkbare scholen, naar binnen als het gaat om de vormgeving van de samenwerking en gemeenschapsvorming.
Ook andere onbekostigde vrije scholen ondersteun ik vanuit de ervaring die ik tot nu toe heb opgedaan.