Kinderen van nu

Elk kind komt met initiatief in de wereld. Het wil iets nieuws ontwikkelen, voor zichzelf en de wereld.
Daarom leert hij elke dag, vanuit zichzelf. Wat het nodig heeft om verder te komen, is een leerkracht en ouders (en andere volwassenen) die zich verbinden met hem.
Zo kunnen ze een beeld vormen van wat dit kind nodig heeft in opvoeding en onderwijs.
De kern blijft het stimuleren van aanwezige talenten!

Het kind wijst de weg!
Vele kinderen geven steeds duidelijker aan in woorden en in gedrag wat ze ten diepste bezig houden wat ze willen leren, of juist niet willen.
Ze staan vaak al heel bewust in het leven. Ze weten wezenlijke vragen te formuleren over het leven en vooral ook over hoe mensen zich tot elkaar verhouden.
Ze vragen vooral om vrijheid, ruimte, respect en echtheid in het contact.
Dit boeiende boek van Hans Stolp gaat uitvoerig in op dit punt.

Als we direct willen aansluiten bij de kinderen van deze tijd, dan moeten we zien dat zij een andere benadering en een andere grondhouding vragen dan vroeger.
Ze willen authentiek benaderd worden, vanuit gelijkwaardigheid.
Ze willen gezien worden in wie ze zijn, ze willen iets in kunnen brengen.
Ze doorzien meteen (het gebrek aan) authenticiteit en reageren er sterker op, bijvoorbeeld door hun hakken in het zand te zetten: “Dit wil ik niet.”
Voor de kinderen van deze tijd ben ik soms de leraar, soms een gelijkwaardige mede-mens-in-ontwikkeling… en soms zijn de kinderen eigenlijk mijn leermeester.

Meester Victor

Lees meer
Snelle ontwikkelingen
De veranderingen in de vermogens van kinderen en in de samenleving hebben zich in een sneltreinvaart doorgezet.
Ze zijn echter wel verschillend van aard.
De ontwikkeling die kinderen doormaken, de vermogens die ze meebrengen, is toch wel heel anders dan wat de samenleving als geheel in haar ontwikkeling laat zien.
Daar zien we veel splijtende tendensen, groeperingen en landen die tegenover elkaar dreigen te komen te staan, crises die verbanden uiteen doen vallen, een beperkte focus vaak op het eigen gewin.
Gelukkig zijn ook andere tendensen zichtbaar, om bijvoorbeeld te streven naar een nieuwe economie, gemeenschapsvorming in woonprojecten, nieuwe samenwerkingsvormen zoals in zelfsturende teams… en veel meer verheugende initiatieven.

Krachtige wezens
De kinderen van deze tijd lijken juist voor deze laatst genoemde ontwikkelingen een krachtig streven mee te nemen én andere vermogens te bezitten dan de kinderen van vroeger.
Ze zijn over het algemeen sterk sociaal gericht, hebben een sterk zelfbewustzijn, een scherp oog voor wat de anderen bezighoudt en een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Ze stellen juist ook vaak een opgave aan dat sociale, door hun anders zijn.

Verandering in omgeving, ook in kinderen
Samenvattend zouden wij willen stellen:  de samenleving als geheel is een steeds ‘schrijnender’ omgeving voor de kinderen, terwijl de gevoeligheid en openheid voor die omgeving bij de kinderen steeds groter wordt.
Deze (over-)gevoeligheid leidt tot diagnoses van ‘ziekte’ bij kinderen (zoals ADHD of ‘overgevoeligheid’), of daadwerkelijke fysieke verschijnselen zoals allergieën en voedselintoleranties.

De vraag naar authenticiteit!
In woorden en in gedrag vragen de kinderen om  de oude sociale benaderingen vanuit een norm, groep of statusgebonden autoriteit op te geven.
Ze vragen ons het sociale leven om te vormen, het sociale leven met bewustzijn vorm te gaan geven.

Verandering alom
Waar de kinderen om vragen, vraagt ook de samenleving om, zo wordt geconstateerd door het Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken (NIVOZ):

This requires a shift in education — away from standardized instruction models where ‘one size fits all children’, and towards pedagogical approaches that enhance diversity and foster social relationships within which people feel connected, engaged and responsible.

Lees meer

Symposium Unfolding Human Potential, Driebergen
A dialogue on core qualities and practices needed in Education

The role of education in the development of our societies must urgently be reconsidered. At stake are our liberal democracies, the responsibilities and connectedness experienced by people and the sustainable wellbeing of our society as a whole.
We are convinced that this requires a shift in education — away from standardized instruction models where ‘one size fits all children’, and towards pedagogical approaches that enhance diversity and foster social relationships within which people feel connected, engaged and responsible. Such a paradigm shift asks for a change in the relation between knowledge and practice and will require a new language.



Mama, als je de mens wilt leren kennen, moet je eerst God leren kennen.

Meisje (6)

We pionieren met onze school, maar mijn kind is ook een pionier, ze gaat eigenlijk voorop.

Een moeder van een nieuw schoolinitiatief in België over haar kind

‘Moeten’ is er niet bij hoor, mama!

De vraag om vrijheid

Mijn kind werd op haar vorige school eigenlijk steeds verkeerd beoordeeld en van een ‘etiketje’ voorzien. Ik zag: ze is gewoon toeschouwer, dat past haar op dit moment. Op deze nieuwe school is ze, door de andere, individuele benadering, nu de trekker.

Een moeder